Nieuw onderzoek van de Universiteit van Montana suggereert dat een veel voorkomende kattenparasiet ervoor zorgt dat wolven in Yellowstone veel meer risico’s nemen. Wolven die geïnfecteerd zijn verspreiden zich veel sneller en worden sneller roedelleider.
Connor Meyer en zijn team bestudeerden Toxoplasma gondii, vaak de ‘mind-control parasiet’ genoemd. Het leeft het liefst in katten die het via hun ontlasting verspreiden. T. gondii – wat Meyer kortweg ’toxo’ noemt – is de reden waarom zwangere mensen de kattenbak niet mogen schoonmaken. Het menselijke immuunsystemen houdt het meestal onder controle. Maar de parasiet veroorzaakt ziekte die gevaarlijk kan zijn voor foetussen, maar ook voor degenen met een zwak verzwakt immuunsysteem.
Wat is Toxoplasma gondii?
T. gondii kan alle warmbloedige zoogdieren infecteren en naar schatting is een derde van alle mensen drager. De parasiet vestigt zich in spieren en hersenen, en het is bekend dat het dopamine en testosteron stimuleert. Dit beïnvloedt het gedrag: Studies hebben aangetoond dat geïnfecteerde knaagdieren hun angst voor kattenurine of katten verliezen en zich meer in de open lucht verplaatsen. Waardoor de kans groter is dat ze worden opgegeten. Geïnfecteerde vrouwen zijn agressiever in het verkeer en nemen sneller katten.
Het is bijna alsof ze biologisch worden gecontroleerd, zodat de parasiet kan terugkeren naar de comfortabele binnenkant van zijn favoriete katachtige gastheer. Maar worden andere beesten getroffen die geen deel uitmaken van de normale levenscyclus van T. gondii?
Meyer en zijn mede-hoofdauteur, Yellowstone-parkbioloog Kira Cassidy, begonnen in het voorjaar van 2021 een serieus onderzoek naar de prevalentie van T. gondii onder wolven. Ze ontdekten dat een toxo-positieve wolf meer een risiconemer wordt — 11 keer meer kans om uit zijn oorspronkelijke roedel te verdwijnen en 46 keer meer kans om roedelleider te worden.
Het onderzoek naar wolven
De onderzoekers vermoedden eerst dat wolven besmet raakten door het eten van elanden, hun belangrijkste prooi. Maar toen ze meer dan 100 elanden testten, was geen enkele positief voor de parasiet.
“Uiteindelijk ontdekten we dat de belangrijkste voorspeller van infectie met wolven was wanneer hun verspreidingsgebied gebieden met een hoge dichtheid aan bergleeuwen overlapt,” zei Meyer. “Dus omdat geen enkele eland positief testte, veronderstelden we dat ze rechtstreeks door poema’s besmet raakten.”
Yellowstone-wolven kunnen bergleeuwen doden en opeten, maar daar zijn sinds 1995 slechts een tiental gedocumenteerde gevallen van geweest. Meyer zei dat het waarschijnlijker is dat wolven een toxo-infectie krijgen door rond te snuffelen op “schraapplekken”, waar poema’s hun territorium afbakenen.
De invloed van kattenbakken
“We hebben ook een kattenbaktheorie,” zei hij. “Bijna iedereen die thuis een hond of kat heeft, weet dat als de hond de kans krijgt, ze de kattenbak gaan plunderen. We hebben geen direct bewijs dat wolven de uitwerpselen van poema’s eten, maar we hebben veel foto’s van wolven bij de sporen van bergleeuwen.”
Meyer zei dat ze willen benadrukken dat ze niet beweren dat toxo ervoor zorgt dat wolven leiders worden.
“Toxo is niet de enige factor die voorspelt of wolven de roedel zullen leiden”, zei hij. “Het is een van de vele dingen die het gedrag van wolven beïnvloeden, net als bij mensen. Met onze studie verkortte toxo-positief zijn de tijd die individuen nodig hadden om zich te verspreiden. Maar toxo-negatieve individuen zouden zich nog steeds verspreiden en nog steeds roedelleiders worden. Dus we zeggen niet dat toxo de wereld bestuurt – we zeggen dat het sommige van deze gedragingen kan versnellen.”
Hij zei ook dat wolvenroedels over het algemeen twee leiders hebben, een mannetje en een vrouwtje, en dat beide evenveel kans hebben om positief te testen op de parasiet.
